Ara

HAYPATİA

İZMİR-18 ^^HER ŞEY ÇOK GÜZEL OLACAK^^Tutku

yaşadıklarımız yaşattıklarımız

Sabah 06:35 M. mesaj attı.
Kendimi onun yerine koydum sonra saatlerce kendime güldüm.
Evet Ona değil kendime güldüm.
O mesajı atmak için ne kadar düşündü? kaç defa yazıp sildi?
Ona verdiğim cevaptan sonra ne kadar heycanlandı?
Anında cevap verdim uyucam dıye uyudum.
Dedim ya kendime güldüm.
Bi kaç sene üstüste bi mesajı puzzle’a atmadan önce 10 kere düşünüp aldığım cevaba yine 10 kere düşünmüşlüğüm var.Bunun nedeni karşındakinin seni önemsememesine inanmayıp cevaba bi anlam yüklemeye çalışmak
Şimdi aynı şeyi hiç düşünmeden bunu hatırlamadan ben yaptım.
Aldırış etmeden cevap vermek o kadar kolaymış ki.Bunu şu an farkediyorum.
Sonra gülüyorum
10 Kere düşünmek niye? hadi 10 kere düşünüp mesaj atıyorsun cevap geliyor yine 10 kere düşünüyorsun sonra bi daha seni önemsemeyen birine mesaj atıyorsun.
Evet yaşattığımızı iyi yada kötü her neyse yaşıyoruz…

Reklamlar

Yaralarınız kadar basitleşmek yerine sussanız ve bişiler karalasanız ya da yazsanız diyorum…

Aslında dünya korkakların hatırına dönüyor

Öyle sessizlik var ki çığlık çığlığa.Unutulmuş , dünde kalmış sesler ve yutkunamadığımız kelimeler

Hayatımızda bolca şiirler olsun kafiyesiz taa içten

Söylesenize,

”Ulan” demek de çağresizliğe acıya dahil mi?

Kafamın içinde hiç durmayan bi yangın alarmı var

SIRHATA

Yanlış olduğunu bildiğimiz halde devam ettiklerimiz…

4 sene önce ne yapıyorsam yine aynı şeyi yapıyorum.Kendime sus artık dediğim ama susamadığım , kendime kapat konuyu dediğim ama konu uzattığım, uyucam diye kendimi şartlandırdığım ama güneşin doğuşunu seyrettiğim…

4 sene öncesinden tek farkı sevmiyorum…

Vicdanen rahat olmamama rağmen bu rahatsızlıktan belli bi süre sonra rahatsız olmamak.

Olayın cümlesi bile hatalı.

Ne yaşatırsan onu yaşarsın düşüncesiyle yaşayacaklarımın bilincine varıp devam etmek.

Ya hayattaki en kötü şey  belki de bu.

Bırak en yakın arkadaşı insan kendine bile yaptığı hatayı itiraf edemiyor.

Bu son dedikçe tekrarladığım konuşmaların cezasını çekceğimi bildiğim halde…

Eylülde bambaşka bir hayat beni bekliyor olacak ve bu son.

Belki de tek çıkış noktası kendimi avuttuğum bu cümle.

‘Kesin cehenneme gideceğim…

Gülümse ne olur Bu günler dün olur Hatıralarla yaşanmaz ki yazık olur

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑